31 lipca 2018

Rozdział XII - Miłość a władza, lojalność a kłamstwa.


Heeeeeej. :D W sumie długo mnie tu nie było i wiem, jak może być Wam przykro, zwłaszcza, że mogliście myśleć o tym, iż te opowiadanie porzuciłam. Nic bardziej mylnego. Po prostu jakoś to tak wyszło. Im więcej daję sobie nacisków, tym mniej się z tego wywiązuję. Co prawda, nie piszę od roku, dwóch tak regularnie, ale może się spodoba. Czekam na Wasze opinie, komentarze... Bo może według Was się wypaliłam... I z tego właśnie powodu rozdział nie leżał kilka dni, oczekując na poprawki. Jest świeży, tak, jak czułam, tak go napisałam zgodnie z moim zarysem fabuły. Nie dręczę dłużej - zapraszam do czytania! No i ten, długie to jest także nie bijcie. XD
_______________________________________________________

22 stycznia 2016

Miniaturka (OTP Week) - Ona mu ufa... Cały czas. Zawsze.

Witam po tak długiej przerwie. Jeżeli ktoś myślał, że ten blog umarł albo jest w końcu wyczekiwany rozdział Ogroxy - przepraszam. Nie mniej, na pocieszenie mam dla Was coś innego. Miniaturkę z OTP Week, napisaną przeze mnie. 
Mówiąc w skrócie - OTP Week polega na tym, że w ciągu jednego tygodnia piszesz o swojej ukochanej parze ( w moim wypadku to Ogroxy, Blanda itd. ),  pamiętając o tym, aby zaczepić treścią o temat z danego dnia. Więcej dowiecie się tu: OTP Week na facebooku i tu: http://otp-week.blogspot.com/ 
Mam nadzieję, że tym sposobem zachęcę kogoś do udziału w akcji! ♥
Dedykuję tę mini Shooter. Chociaż, ona i tak tego nie przeczyta. :c 



                                                        ***

            Ciemna, gorąca noc gdzieś na końcu świata. Cichy gwar miasta wypełniał ściany mieszkania przez otwarte na oścież okna. Wiatr poruszał firany gwałtownie, natomiast Roxy spała spokojnie. Klatka piersiowa czarodziejki miarowo unosiła się raz w górę, a raz w dół. Jej włosy rozsypały się na łóżku oraz poza nim, tworząc wodospad.
            Czarownik bardzo czujnie obserwował ją podczas snu. Próbował ją zrozumieć, chociaż nie wychodziło mu to za dobrze. Analizował ją dokładnie, gdy jej usta wpłynął błogi uśmiech, który natychmiast rozjaśnił całą twarz. Dziewczyna poruszyła się delikatnie, wtulając bladą twarz w chłodną część białej, puchowej poduszki, a on się spiął.
            Dopiero niedawno wyjaśnili sobie wszystkie kwestie, a i tak nie było to łatwe. Może był ograniczony, ale… Jak ona mogła mu wybaczyć te wszystkie krzywdy? Nawet teraz przypomniało mu się, gdy próbował ją uwięzić na Tir Nan Og bez skrzydeł, a tym samym mocy. Leżała w tym momencie zupełnie tak, jak na czwartym peronie siódmego kwietnia, gdy ostatecznie Winx pokonały czarowników z pomocą mocy Believix. Chociaż, to śmieszne. To Roxy ich pokonała. Zmiotła z ziemi całą czwórkę, dzięki temu, że uwierzyła w bycie czarodziejką, stosując Biały Krąg przeciwko niemu i jego partnerom w działaniu.
            Zaskoczyła go, podejmując decyzję o opuszczeniu tak długo nieznanej matki oraz swojego królestwa tylko po to, aby żyć z nim w ciągłej ucieczce przed sprawiedliwością. Zaskoczyła go, zostawiając całe swoje życie za sobą, tylko po to, by przy nim trwać. Zaskoczyła go, ratując mu życie magicznym pyłem przed uwolnioną przez Dumana Pożogą, poświęcając tym samym życie jednej z swoich koleżanek. Zaskoczyła go, zasypiając ufnie w jego ramionach już pierwszego dnia ich ucieczki.
            Była głupia? On, wielki Czarownik z Czarnego Kręgu nigdy nie posunąłby się aż tak daleko.
            Codziennie, stojąc na balkonie dochodził do tych samych wniosków — mimo tych wszystkich krzywd, jakie jej wyrządził, ona go kocha. Ona mu ufa… Cały czas. Zawsze.
            Usłyszał dość głośne skrzypienie podłogi, a zaraz po nim charakterystyczne szuranie nogami. Chwilę później już usłyszał jej głos. 
            — Czemu nie śpisz, Ogronie? — zapytała ospale czarodziejka zwierząt, kładąc mu głowę na ramieniu oraz zamykając oczy. Dłonią bezwiednie pogładził jej policzek, jednak jego wzrok był skierowany w dal. 
            — Pilnuję, czy przypadkiem nas nie szukają — odpowiedział cicho, oblizując nerwowo usta. Oboje wiedzieli, że to jest małe, piękne kłamstwo Ogrona.

            — Wiesz, że nas nie znajdą. Oboje to wiemy. Więc przestań, proszę i chodź ze mną. Musisz się wyspać Ogronie… — mówiła, otwierając leniwie swoje ślepia. Fiołkowe oczy skupiły się na wielkiej bliźnie ciągnącej się od ucha do prawego kącika ust. Po chwili delikatnie musnęła ją palcem, czekając na jego reakcję.
            Nie musiała długo czekać — chwycił ją pewnie za dłoń, prowadząc do ich łoża.
            Leżąc w łóżku jego myśli wciąż szalały, a jedno pytanie nie pozwalało mu ciągle spać. Jak ona może z nim żyć, mimo tych wszystkich krzywd, które jej wyrządził?

6 września 2015

Rozdział XI - Też się cieszę, że jednak żyję.

A więc witam serdecznie tego wrześniowego wieczora! Cieszę się, że ktoś tu jest. I błagam Was - komentujcie! Choćby zwykłym '' bardzo fajne, podoba mi się, czekam na więcej''. To dla mnie ważne. Bardzo. A teraz nie przedłużając - życzę miłego roku szkolnego oraz zapraszam do czytania. :D
Dedykuję go Cat, Reb, Kondziowi oraz Akali - i tak wiem, że conajmniej 3 osoby z tego dedyku tego nie przeczytają.

1 września 2015

Miniaturka Ogroxy - Spadam

Witam! Na poprawę nastrojów i uprzyjemnienie czekania na 11 rozdział Ogroxy, zarzucę Was miniaturką. xDDD Uznałam, że Ogroxy będzie tu lepiej pasować, niż Blanda, więc.... xDDD Miłego czytania. ;*
Mini inspirowana nutą Pezet - Spadam.

25 lipca 2015

Rozdział X - Wypijmy za błędy!

A więc dobry wieczór! Jestem zdenerwowana - co chwilę mnie net rozłącza i zamiast dać rozdział o 19-stej, dodaję go o 22. -.- Ale tak to chyba jakoś daję radę. Ten rozdział to w sumie... Mogę zdradzić, że będzie drobne przetasowanie w tym, kto jest dobry, a to zły. No i zapraszam do komentowania, obserwowania i czytania!

24 lipca 2015

Informacyjnie.

A więc dzień dobry. :D Jak tu widzicie, jest tu post informacyjny. Do czego on się odnosi? Mam dwie sprawy, które chcę poruszyć.

                         Po pierwsze - akcja #TeamOgroxy. Na czym to polega? Jako, że większość ( mogę nawet pokusić się o zdanie, że wszyscy) moich czytelników trafiła tu poprzez WinxBloggera, postanowiłam, że taka akcja będzie w miarę okej. Was nie będzie to dużo kosztować, a mnie sprawi frajdę. xD
Oczywiście - hashtag #TeamOgroxy nie jest jedynym hashtagiem, którego możecie użyć. Możecie też zrobić #TeamDelia #TeamGantlos, albo po prostu imionami postaci, które występują u mnie w opowiadaniu. :3
Gdzie możecie ten hashtag wstawić?
W podpis! :D
Oczywiście, nie musicie, ale mnie będzie bardzo miło. :D


                   Po drugie - buttony na bloga.
Jak niektórzy wiedzą, jestem w trakcie tworzenia buttonów na NEIAG. Jako, że jestem dość niezdarna i nie umiem robić dobrej grafy - zawsze chętnie przyjmę jakąkolwiek od Was! :D Swoje prace możecie przesłać na norelaywb@gmail.com albo blandaoc@gmail.com, lub też na mój profil na WB. :D

Oczywiście, podkreślam, że NIE MUSICIE nic z tego robić. Zawsze można chcieć. ;)

Pozdrawiam i idę pisać dziesiąty rozdział dalej,
Norelay.

21 lipca 2015

Rozdział IX — Nie miej kołka w tyłku, uśmiechnij się!

Witam witam! Rozdział dedykuję:
- Arizonie - bo wielbię Cię, jesteś moim wzorem do naśladowania, jeżeli chodzi o pisanie.
- Anagan - tu to samo co Arizona, z dopiskiem, że jeszcze masz dedyka za to, że wspierałeś mnie komentarzami od początku tego opowiadania.
- Akali - bo chcę, mogę i kiedyś ( jak byłam dłużej na wb, jakoś w 2013) to się lubiłyśmy. :D
- Speksi - Bo fajną grafę robisz. :3
- Reb - za bycie moją friendsą oraz osobą, która rozświetla pochmurne dni i wierzy w mój talent. :o -Mishaki - za rozśmieszenie mnie
- Mayumi - aby wiedziała, że od tego momentu robię jej zestaw!
- Hechette - ledwo się znamy, a ja już Cię lubię!
- Catty - za to, że jest fanką, że ją lubię i takie tam.
♥
Wiem, że i tak większość z was tego nie czyta, ale i tak...
Zapraszam do czytania i komentowania.